درباره من
به نام یکتا نگارنده عالم هستی
تمام عمر با عشق زیستهام، با آن عجین شده و در آن تنیده شدهام. پای چهار پدیده یا بهتر بگویم چهار اتفاق همیشه درنگ کردهام: نویسندگی، خطابه و سخنوری، نقاشی و خط. – تماما نهادهای عشق…- که از این چهار ساغر آتشین هیچ زمان خلاصی نداشتهام.
بار دیگر هم اگر به دنیا بیایم، انتخاب من همین خواهد بود که از این بهتر نمیشود.
خط و نقاشی را از سنین قبل از دبستان (حدود 70 سال قبل) ، نویسندگی را از سالهای دبیرستان و سخنوری را از سالهای دانشگاه شروع کردهام. بیشتر از همه خوشنویسی وقتم را گرفته است. نقاشی را اگرچه کمتر به منصهی ظهور رساندهام، ولی به آن دل مشغولی داشتهام. (دلم دائما گرفتار دامش بوده است) در طول سالها تنها چند طرح و نقاشی اجرا کردهام تا اوایل خرداد 1401 که احساس نقاشی مرا به خود خواند و چندتا نقاشی کشیدم. فرقی نمیکرد، اگر هزار تابلو نقاشی هم در 60 سال گذشته به وجود میآوردم به همان کیفیت و کمال میرسیدم که حالا رسیدهام! همواره به نقاشی اندیشیده و دلم در هوای آن پرپر زدهاست. خوابهایم پر از مداد رنگی، کاغذ نقاشی و فروشگاههای لوازم التحریر بوده است.
دو جعبه از جعبههای مداد رنگیم را از 50 سال قبل تا حالا حفظ کردهام. تا اردیبهشت و خرداد 1401 که درنگ به پایان رسید و مدادهایم از بوته اجمال بیرون آمدند.
خط و خوشنویسی را متاثر از حضرت محمدرضا کلهر خوشنویس ارجمند دوره قاجار، دائی بزرگوارم و زنده یاد استاد سیدحسین میرخانی، نویسندگی را متاثر از عالیقدر ابوالفضل بیهقی مورخ نامدار سده چهارم هجری شمسی و زنده یاد جلال آل احمد بوده و نقاشی و سخنوری منحصر به خودم میباشد.
از هنرهای نقاشی و خط و یا موسیقی، دشوارترین تکنیکها و سبکهای آن را انتخاب کردهام. در خط و خوشنویسی انتخاب من “نستعلیق” با تاکید بر کتابت این قلم. در زمینه نقاشی، تکنیک مداد رنگی و در موسیقی، سازدهنی بوده است، به نحوی که اگر آهنگی قابلیت اجرا با سازدهنی داشته باشد، در کمترین زمان میتوانم آن را اجرا کنم.
و اما خط و خوشنویسی؛ که اخیرا توسط هنرجویان عزیزم با لطف و زحمات زیاد یک سایت اینترنتی برای من طرح و راهاندازی شد. مقدمتا چند اثر نمایشگاهی از آثار خوشنویسیام در معرض نگاه عاشقان و علاقمندان به هنر خوشنویسی و تمام مردم کشور عزیزم ایران قرار میگیرد.
وقتی قرار شد آثارم در فضای مجازی به نمایش گذاشته شود، دفعتا دیدم چیزی در دست ندارم و بعد که کمی فکر کردم دیدم این آثار آنقدر زیاد است که نمیدانم از کجا شروع کنم؟! و چون درباره نقاشیهایم صحبت کردم، از هنرجویانم تقاضا خواهم کرد که آثار نقاشیام را نیز در روزهای آینده و به تدریج در “سایت” ارائه نمایند.
محمدعلی گرجستانی – خاک پای مردم ایران
تیرماه یکهزار و چهارصد و یک
